..........."حاج خدر".............
حاج خدر روستایی است در دل کوههای زاگرس
لزوم گردآوري و آرشيو اسناد صوتي و تصويري تاريخ معاصر روستا آقاي بهزاد ملكي يكي از هم ولايتي هاي عزيز در پيامي ما را شرمنده الطاف خود كرده و در ضمن گلايه اي هم مطرح كرده است. در جواب اين گلايه لازم است تاكيد كنم كه اين وبلاگ همانند خود روستاي حاج خدر متعلق به همه حاج خدري ها است و در واقع حاج خدري ها همه يك خانواده بزرگ هستند. مطرح كردن مسائل طايفه اي يك كار بچگانه است و در قرن ۲۱ و دهكده جهاني صحبت از طايفه بازي در ميان فرزندان يك روستا خيلي ساده انديشي و سطحي نگري مي خواهد! اين پيام البته باعث خير شد كه به اين قضيه بيشتر فكر كنيم و همه با هم سعي كنيم تاريخ روستا و طايفه هاي آن را مستند كنيم. دوستان عزيز همانطور كه مي دانيد در سالهاي اخير خيلي از قديمي هاي روستا از پدر بزرگها و مادربزرگهاي ما دار فاني را وداع گفته اند. از مرحوم حاج رحيم جعفري و مرحومه تاج دولت باقري پدر بزرگ و مادربزرگ خود من گرفته تا اخيرا مرحوم كربلايي محمود باقري و مرحومه شوكت باقري تا مرحومه عصمت مادر حاج مراد ملكي و مرحومه ملوك باقري و ... دوستان عزيز اين عزيزاني كه از ميان رفتند هر كدامشان گنجينه اي بودند با خاطراتي تلخ و شيرين و اطلاعاتي كه مي توانست براي تدوين تاريخ روستا دستكم تاريخ معاصر يك صد ساله اخير روستا بسيار مفيد باشد. هنوز هم دير نشده و هر كدام از ما كه به عزيزان قديمي روستا كه در قيد حيات هستند دسترسي داريم بايد تلاش كنيم تا حد امكان درباره مسائل و اخبار گذشته روستا از آنها سوال كنيم و در صورت امكان صداي آنان را ضبط كنيم يا حتي فيلمبرداري كنيم. مي توان از اين حرف ها براي نوشتن تاريخ روستا و از صدا و تصوير آنان براي ساخت يك فيلم مستند درباره روستا استفاده كرد. ساخت مستندي آماتور درباره تاريخ روستا ديگر كار شاقي نيست و هزينه اي هم ندارد. فقط همت مي خواهد. بايد همه دست به دست هم بدهيم . در خانه اكثر ما يا دستكم در خانه پدران اكثر ما فيلم هايي مربوط به ده سال و ۲۰ سال اخير يافت مي شود كه قديمي ها و درگذشتگان را هنگام بازگشت از سفر حج يا در مناسبت هاي ديگر نشان مي دهد. همچنين در چند سال اخير با باب شدن موبايل هاي دوربين دار در موبايل اكثر ما فيلم هايي از مناسبت هاي مختلف وجود دارد. بايد همت كنيم و اين فيلم ها را تا جايي كه جنبه شخصي و خصوصي ندارد يك جا گردآوري و آرشيو كنيم و از آن براي ساخت مستندهاي مختلف درباره روستا استفاده كنيم. هر كسي موافق است بسم الله بگويد و آمادگي خود را براي همكاري اعلام كند. شايد چند سال آينده روستاي ما هم صاحب يك فيلم مستند مخصوص به خود باشد كه يك نسخه از آن در خانه هر حاج خدري وجود داشته باشد. حاج خدر با داشتن منابع کم نظیر آبی و امکان احداث تاسیسات تفریحات آبی تابستانی و نیز تله کابین برای سفر به قله "کوه تیزه" (دماوند روستایی ملایر) و مردم بومی برای به نمایش گذاشتن پخت سنتی نان و ترخینه و مهمتر از همه نزدیکی به بقایای "قلعه یزدگرد" مربوط به دوران ساسانی و نیز تعزیه خوانی سنتی در ماه محرم و دهها جاذبه گردشگری دیگر می تواند و باید به عنوان یکی از روستاهای هدف گردشگری به ثبت برسد و اعتباراتی برای آبادانی آن در نظر گرفته شود. مردم حاج خدر باید درخواست های خود را به اداره کل میراث فرهنگی همدان ارائه دهند. "علیرضا ایزدی" مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان همدان درباره روستاهای هدف گردشگری در استان همدان گفت: در سفر دوم هیات دولت به همدان 11 روستا به عنوان مناطق گردشگری شناخته شدند که اکنون نیز 9 سهمیه دیگر به همدان اضافه شده است . وی افزود: از مجموع 20 روستای هدف گردشگری روستاهای خاکو، سیمین و ابرو، ورکانه و قلعه جق فامنین جزء روستاهای گردشگری شهر همدان معرفی شدند. طرح مطالعاتی 11 روستای ابتدایی انجام شده است و در سال جاری نیز طرح مطالعات شناسایی ظرفیت گردشگری 9 روستای جدید انجام می شود. مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان همدان اضافه کرد: در سال گذشته 80 میلیون تومان اعتبار برای ساخت آلاچیق، سرویس بهداشتی و دیگر خدمات برای روستای هدف گردشگری خاکو انجام شده است که تا پایان سال جاری به اتمام می رسد. روستاهای ورکانه، سیمین و ابرو که جزء روستاهای پایلوت گردشگری بودند برای آنها تعاونی گردشگری با هفت عضو تشکیل شده است و همچنین در سال 88 برای ساماندهی مسیر ورودی ورکانه 80 میلیون تومان هزینه شد. منبع خبر : خبرگزاری مهر این محلی که در عکس مشاهده می کنید آبشار "سر سرو" یکی از جاذبه های طبیعی روستای حاج خدر است . این آبشار که از دل کوههای مرتفع روستا بیرون می آید با گذر از دشت ها به زمین های پایین دست و نهایتا به سامن می رسد. در اینجا قصد بحث حقوقی مالکیت آب این رودخانه (روداب) را نداریم بلکه این پیشنهاد را مطرح می کنیم که حتی به فرض مالکیت سامن بر این رودخانه ، اين امر نافي حق مردم حاج خدر براي استفاده هاي غيركشاورزي از اين آب نيست. مردم روستاي حاج خدر حق دارند كه از اين آب حداقل براي مصارف تفريحي استفاده كنند . به بيان ديگر هر استفاده و هر نوع كاربري از آب اين رودخانه كه مصرف كشاورزي به شمار نرود و تغييري در حجم آب انتقالي به سامن نداشته باشد از نظر حقوقي مجاز شمرده مي شود. از اين ديدگاه به هم ولايتي هاي عزيز بخصوص آناني كه دستي در كار معماري و ساخت و ساز دارند و در اين دوره و زمانه بي پولي و تورم و گراني هم دستشان به دهانشان مي رسد و پول و پله اي دارند پيشنهاد مي كنيم كه بطور جدي در فكر ساخت يك استخر كوچك تفريحي در اين محل باشند . با خاكبرداري دو طرف رودخانه و ايجاد يك حوضچه كوچك در حد خزينه هاي حمام هاي قديمي و سيمان كاري يا كاشي كاري اطراف و نصب چند نيمكت در دو طرف مي توان يك محيط تفريحي كوچك براي آب تني در اين محل ايجاد كرد كه مي توان يك سقف ساده اما زيبا و شكيل هم با ايرانيت رنگي براي اين استخر تعبيه كرد كه از آفتاب سوختگي هم جلوگيري كند. به اين ترتيب آب اين آبشار از بالا وارد استخر كوچك شود و از طرف ديگر خارج شود و تغييري هم در آب خروجي حاصل نشود و مسلما سامني هاي عزيز هم اعتراضي به اين استفاده تفريحي و غيرزراعي مردم حاج خدر از آب اين رودخانه نخواهند داشت. پيگيري مطلب // پیشنهاد آقای مجتبی باقری ، يار و همراه گرامي وبلاگ : هر حاجخيري هزار تومان بذاره وسط حله این عکس متعلق به بیش از ۳۰ سال پیش است. یادش به خیر! انگار همین دیروز بود. نمی دانم جنگ شده بود یا اندک زمانی پیش از جنگ است. به هر حال من در آن زمان از جنگ منگ سر در نمی آوردم اما باید اوایل تابستان سال ۵۹ باشد. چند ماه پیش از جنگ . آن روزها پدر بزرگ برای خودش عشق و حالی می کرد در روستا. چند گوسفند و بره هم داشت که به چرا می برد. این عکس مربوط به آخرین سالهای دوران طلایی گذشته روستای حاج خدر است. بعد از آن دیگر اندک اندک جمع مستان از روستا رفتند و روستا به تدریج خالی شد. نسل قبلی پیر و پیرتر شدند و کم کم با دنیای خاکی وداع گفتند. نسل ما هم که به شهر رفته بود گرفتار زندگی شهری شد و جز برای تفریح به روستا بازنگشت. نسل ها می آیند و می روند. چنانکه این گوسفندان و آن بره زبان بسته زیبای درون عکس سالها پیش معلوم نیست گوشت رانشان بر کدام سیخ کباب شده یا دنده شان در کاسه آبگوشت کدام خوشبختی! وارد شده یا آب کله پاچه شان را کدام دلخوشی در سحرگاه هورتی بالا کشیده است! اما نسل آن گوسفندها هم هنوز باقی است... در این میان تنها قله کوه تیزه است که چون "دماوند حاج خدر" سرفراز و مغرور به زیر پا می نگرد و بازی روزگار را تماشا می کند. کوه تیزه خاطره ها دارد از این روستا. از دیرباز تا امروز . جنگها دیده است و دعواها... و عروسی ها و عزاها... روزی شاهد گذر لشگریان شکست خورده ساسانی و جولان عربها بوده کما اینکه "قلعه یزدگرد" در جایی نزدیکی کوه تیزه هنوز ویرانه اش باقی است. روز دیگر شاهد جدال شاهزادگان فراری زند با قاجارها بوده و روزی هم شاید دعوایی بر سر آب و زمين ... و امروز ما دلخوشيم كه شايد روزي مجالي دست دهد تا به روستا برويم و از كوه بالا برويم و علامتي به نشانه فتح بر سر اين قله بنشانيم.. و كوه تيزه چه "عاقل اندر سفيحانه" ما را مي نگرد .... حاج خدر چنانكه از نقشه های جغرافیایی پیداست یكی از مرتفع ترین روستاهای منطقه اطراف ملایر است. این مساله به طور ملموس با سفر زمینی به این روستا قابل مشاهده است. هنگامی كه از جاده ملایر - بروجرد و پس از عبور از سامن وارد جاده سمت چپ شوید پس از عبور از چند روستا به تابلوی روستای حاج خدر می رسید كه سپس با عبور از یك گردنه و بالا رفتن از دامنه یك كوه به روستای حاج خدر می رسید. در این روستا نیز قله ای به نام "كوه تیزه" وجود دارد كه سمبل و نماد بلندای این روستا است. همراه با مصاحبه اي با استاد مرتضي جعفري امسال هم هفته دفاع مقدس (از روز ۳۱ شهریور به مناسبت شروع جنگ عراق و ایران) به پایان رسید. و نکته تلخ و تاسف بار اینکه امسال هم در این هفته یادی و خاطره ای از دلاوران روستای حاج خدر در رسانه ها نشد. شاید این سوال مطرح شود که خیلی از روستاهای ایران شهیدان و رزمندگانی در جنگ داشته اند اما باید به این نکته اشاره کرد که شاید حاج خدر یکی از معدود روستاهایی باشد که به نسبت وسعت و جمعیت آن یکی از بالاترین آمار حضور در جبهه را داشته است. به بیان دیگر سرانه حضور این روستا در جبهه بسیار بالا بوده است یعنی تعداد رزمندگان و شهیدان روستا نسبت به جمعیت آن. در دهه های ۳۰ و ۴۰ آنگونه که مادربزرگ های ما تعریف کرده اند وقتی در روستا نوزاد پسری به دنیا می آمد برایش شعر می خواندند که "ای خدا نازش کن و نازش کو ... گروبان اهوازش کو!" دلاوران روستای حاج خدر در این هشت سال بی ادعا و با شجاعت و جسارتی مثال زدنی در جبهه ها به جانفشانی پرداختند و یا چندین بار مجروح شدند و با سروروی خاک گرفته پس از ماهها دوری به خانوادهشان سر می زدند یا در کوچه پس کوچه های آبادان در جدال با منافقین کشته شدند یا به اسارت بعثی ها در آمدند یا مفقود و جاویدالاثر شدند و بعضی ها هم در بمباران ها جان باختند... جای این دلاوران گمنام همیشه و همه جا خالی بوده است. بعضی ها پس از حدود ۳۰ سال خدمت در ارتش و چندین سال حضور در خط اول جبهه بازنشسته شدند و تمام! چون ارتشی بودند لابد! زمانی یکی از این عزیزان برای مخارج زندگی در میوه فروشی کار می کرد ؛ آن یکی روی تاکسی کار می کند و دیگری هم خدا می داند چگونه در کنج فراموشی با این گرانی و تورم دست و پنجه نرم می کند! هفته دفاع مقدس تنها فرصتی است که می توان از کوله بار خاطرات ارزشمند این عزیزان استفاده کرد که آن هم با ندانم کاری خود ما از دست می رود. وظیفه خود ماست که این شهیدان زنده را تشویق کنیم که وارد گفتگو با رسانه ها شوند البته اگر رسانه ای پیدا شود که اینقدر حرفه ای مانده باشد که در این گیر و دار نان و رنگ به مصاحبه به رزمندگان گمنام دفاع مقدس بپردازد و خاطرات آنان را منتشر کند. البته خلق و خوی خود این عزیزان هم بی تقصیر نیست. حاج خدری ها همچنان که مشهورند اهل زحمت کشیدن و "خفت خوردن" و عرق ریختن هستند و نان بی عرق از گلویشان پایین نمی رود و خوش حلالشان باد اما حقشان است که خاطراتشان شنیده شود تا ملتی از زبان اینها با حقایق جبهه و جنگ آشنا شود.... چنین بادا... اولین توپ عبوری از پل آزادی در مرحله اول عملیات بیت المقدس توپ یك ستوان حاج خدری بود عملیات آزادسازی خرمشهر (عملیات بیت المقدس) چهار مرحله بود: مرحله اول عبور از كارون به سمت جاده اهواز- خرمشهر؛ مرحله دوم رسیدن به مرز ؛ مرحله سوم حركت به سمت خرمشهر ؛ و بالاخره مرحله چهارم آزادسازی خرمشهر. در مرحله اول عملیات بیت المقدس پلی شناور به نام "پل آزادی" روی رودخانه كارون زده شد در نزدیكی "دارخوین". در شروع این مرحله از عملیات اولین توپ خودكششی 155 میلی متری كه از پل آزادی عبور كرد توپی بود كه فرماندهی آن بر عهده ستوان شیرمحمد جعفری از شیرمردان غیور روستای حاج خدر بود. غیورمردان حارج خدری در هشت سال دفاع مقدس فداكاری های زیادی برای میهن عزیزمان كردند و همانند همه مردم ایران در دفاع از سرزمین و شرف خود سنگ تمام گذاشتند. حاج خدر در طول دوران دفاع مقدس چند شهید و جانباز و آزاده و جاویدالاثر تقدیم كشور كرد. اینك در سالروز آزادی خرمشهر یاد و خاطره همه شهیدان را گرامی می داریم و فداكاری های رزمندگان عزیز بخصوص رزمندگان حاج خدری را ارج می نهیم. چند سال بعد از اینکه وبلاگ "حاج خدر" بر ظرفیت های صنعت اکوتوریسم در منطقه لرستان تاکید کرد اینک خبرگزاری مهر در گزارشی با عنوان "نقش صنعت اکوتوریسم در تولید ملی/ لرستان روی گنج ایستاده است!" به بررسی این موضوع پرداخت. منطقه لرستان و روستای حاج خدر که در مرز جنوب همدان با لرستان واقع است با طبیعت بکر و مناظر طبیعی می تواند به یکی از قطب های گردشگری تبدیل شود. احداث تله کابین از سر گردنگاه تا نوک کوه تیزه ، چراغاني دالان هاي زيرزميني روستا كه شهري همانند شهر زيرزميني سامن است ، سنگ كاري و نماسازي براي آبشار "سر سرو" در روستا و همچنين ايجاد موزه صنايع دستي و پخت سنتي نان مي تواند اين روستا را به محلي براي گردشگري روستا و جذب سرمايه براي ساخت مهمانخانه و ... تبديل كند. هر سال در ماه محرم حاج خدری ها در این روستا به سوگواری می پردازند. در این میان در پشت صحنه افرادی به عزاداران حسینی خدمت رسانی می کنند و زحمت می کشند و نذرهای خود را ادا می کنند که در این تصویر گوشه ای از این زحمات را در آشپزخانه مسجد می بینید. در این تصویر چند تن از حاج خدری های عزیز از خاندان بزرگ باقری مشغول تدارک غذای نذری هستند . نذرشان قبول باشد انشاالله. مراسم سوگواری محرم در روستای حاج خدر با نوحه خوانی مداحان اهل بیت از جمله "فرهاد جعفری" مداح نمونه این روستا برگزار شد. این نمایی از درب ورودی حمام باستانی روستای حاج خدر در مجاورت مسجد جعفری - باقری است که متاسفانه با سهل انگاری سازمان میراث فرهنگی در حال نابودی است. دوستان و همراهان و هم ولایتی های عزیز به وبلاگ روستای آبا و اجدادی ؛ روستای زیبای حاج خدر خوش آمدید. از طریق این وبلاگ می توانید اخبار و گزارشهای سرزمین پدری را دنبال کنید. ساختمان سازي با بهترين شيوه ها و متدهاي مهندسي در روستاي حاج خدر در جريان است. پايه ستونها در فونداسيون بتوني كار گذاشته شده و با استفاده از فوم هاي مخصوص و تيرچه بلوك سقف هاي بتوني در حال احداث است... /// متاسفانه عکس قابل رویت نیست . بزودی عکس را دوباره اپلود می کنم//// تاريخ عكس: جمعه ۲۴ تير ۱۳۹۰ ضمن عرض سلام به همه دوستان و همراهان بخصوص هم ولایتی های عزیزی که از گوشه و کنار ایران و جهان پیگیر اخبار خانه پدری و سرزمین مادری روستای زیبای حاج خدر هستند ، به نظرم مي رسد كه اين روستا در حال گذار است. دوستان عزيز روستاي ما شايد تا همين ۳۰ - ۴۰ سال پيش هنوز در دوران كشاورزي بود و پدران و پدربزرگهاي ما در آنجا زندگي مي كردند اما از همين حدود كه موج مهاجرت آغاز شد و پدران ما اندك اندك روانه شهرهاي مختلف شدند تا پايه گذار طبقه متوسط امروز باشند روستا نيز به تدريج از سكنه خالي شد و از سوي ديگر به دليل كمبود آب كشاورزي و دامداري در روستا نيز سير نزولي داشت. اين مشكلي است كه گريبان بسياري از روستاهاي كشور را گرفته و شايد خيلي از اين روستاها به تدريج از صفحه روزگار محو شوند و جز نامي از آنها باقي نماند. اين خطر همواره براي روستاي حاج خدر هم وجود داشته است و اين يكي از دغدغه هاي دلسوزان اين روستا بوده است اما خوشبختانه مزيت و نقطه قوت و برگ برنده اي كه روستاي ما دارد اين است كه اهالي اين روستا با عشقي مثال زدني سرزمين مادري خود را دوست دارند . دوستان عزيز در سالهاي گذشته صدها ميليون ريال براي نوسازي اين روستا هزينه شده و اين رقم تا سالهاي آينده به ميلياردها ريال خواهد رسيد. روند نوسازي و ساختمان سازي در روستاي حاج خدر با شيوه هاي جديد خانه سازي طبق جديدترين و مقاوم ترين متدهاي ساخت و ساز كه در بهترين نقاط تهران و شهرهاي بزرگ در دست انجام است منادي اين حقيقت است كه نسل هاي آينده حاج خدر نيز نقطه اتصال محكمي با سرزمين آبا و اجدادي خود خواهند داشت. مسلما نسلهاي كنوني و آينده براي كشاورزي و دامداري به روستا نخواهند آمد اما اين ساخت و سازها موجب تقويت وجهه گردشگري در روستا خواهد شد و باغداري و دامداري محدود تفنني نيز انجام خواهد شد. در حقيقت روستاي حاج خدر در حال گذار به دوراني جديد است. دوراني كه مشخصه آن وجهه گردشگري اين روستا خواهد بود. در اين ميان نزديكي بقاياي قلعه يزدگرد و زاغه هاي زيرزميني از نقاط قوت تقويت كننده پتانسيل اين روستا در زمينه گردشگري است. همچنين آب خروشان "روداب" نيز كه اكنون از كوهسارهاي حاج خدر مي جوشد و با سرازير شدن به پايين دست به سوي سامن مي رود مي تواند به توسعه جنبه هاي گردشگري روستا كمك كند. مسلما مردم و مسوولان عزيز سامن با استفاده مردم حاج خدر از آب روداب براي اين منظور مخالفتي نخواهند داشت. در منطقه "سر سراو" (سر آب) در نزديكي "كوه تيزه" مي توان با پاكسازي دره و اطراف جوي آب و سيمان كاري و ايجاد يك حوضچه همانند يك درياچه مصنوعي در مقياس كوچك يك جاذبه گردشگري مهم در اين روستا ايجاد كرد . مسلما آب از يك سوي حوضچه وارد و از سوي ديگر آن خارج مي شود و در حجم آب انتقالي به سامن هم هيچ نقصاني ايجاد نخواهد شد و از اين بابت مسلما مخالفتي از سوي سامني هاي عزيز با اين طرح نخواهد شد. به هر حال دوستان مطمئن باشيد كه روستاي حاج خدر همچنان سرزنده و شاداب خواهد بود و با طي دوران گذار تا سالهاي آينده به يك منطقه تفريحي و توريستي معروف تبديل خواهد شد و در اين زمينه برنامه هايي در دست مطالعه و بررسي است كه در آينده به اطلاع شما مي رسانم... در روزهاي گذشته اين توفيق را داشتم تا بار ديگر به سرزمين مادري سفر كنم و تصاويري از اين سفر را با شما قسمت مي كنم. پاينده حاج خدر در خبرها آمده بود كه ساخت نخستین كتابخانه روستایی شهرستان گرمه آغاز شده است. این خبر مرا به حال و هوای قدیم روستا برد كه در روستا كه سهل است شاید در شهرهای اطراف نیز كتابخانه قابل اعتنایی نبود. در آن روزگاران كتابخانه ها و كتابها در سینه مردمان بود كه از طریق تجربه به نسل بعد منتقل می شد. كتاب های داستان ما بچه ها هم قصه های شفاهی مادربزرگ بود كه در كنار كرسی با یك استكان چای داغ برایمان نقل می كرد. قصه "متیكه" یكی از قصه های داغ آن دوران بود... "همه خوئن و متیكه بیار..." ترجیع بند این قصه بود... یاد آن روزها به خیر و ارواح مادربزرگهای مهربان شاد باد... لازم به ذكر است كه گروهی از هنرمندان مستقل درصدد جمع آوری قصه های فراموش شده مادربزرگ ها هستند. از همه حاج خدری های عزیز تقاضا دارم قصه های قدیمی را كه به یاد دارند تا جایی كه حافظه شان یاری می كند مكتوب كنند و برای وبلاگ حاج خدر یا بطور مستقیم برای گروه جمع آوری كننده این قصه ها ارسال كنند.برای اطلاعات بیشتر به این آدرس بروید: http://alefcrew.ir/Stories/ALEFcrew.html سال نو را به همه حاج خدری های عزیز و تمام هم ميهنان در هر کجای ایران و جهان که هستند تبریک می گویم و امیدوارم سال خوبی و خوشی داشته باشید. سال ۸۹ با همه تلخی ها و شیرینی هایش به پایان رسید ؛ سالي كه وقايع تلخي از جمله درگذشت عزيزاني را در خود داشت و همچنين پيوندهاي مباركي در اين سال به ثبت رسيد و همه اينها بار ديگر كه به ما نشان داد كه زندگي با همه غم ها و شادي ها در جريان است و خوشا آنكسي كه نه در شادي ها به خود غره شود و نه در غم ها خود را ببازد. در سال جديد تلاش مي كنم تا در حد امكان و بضاعت خود در خدمت هم ولايتي هاي عزيز و همه مخاطبان ديگر اين ويلاگ باشم و بار ديگر تاكيد مي كنم كه اين بزم حقيرانه با نظرات و محبت هاي شما چراغان مي شود. 




ادامه مطلب


ادامه مطلب
» حاج خدر براي همه حاج خدري ها
» یعنی "حاج خیر" مونه زیر دسه "قلعه جق" ؟!
» پیشنهاد ساخت يك استخر كوچك در محل آبشار حاج خدر
» یادی از گذشته و عمری که می رود...
» معماری سنتی در روستا
» نمایی از روستا - 2
» نمایی از روستا
» حاج خدر ؛ هرگز نخورد آب زميني كه بلند است!
» سکوت دلاوران بی ادعای حاج خدر در هفته دفاع مقدس چرا؟؟
| Design By : Pars Skin |


